Welkom bij De Afmelding.
Vorige week schreef ik over het plan. De bijna 2 miljard dollar aan belastinggeld die voor Trump bedoeld was. Toen nog maar een theorie. Een mogelijkheid.
Vandaag werd het plan beleid.
De nederzetting
Het gebeurde op maandag.
Het ministerie van Justitie heeft een aankondiging laten vallen. Een schikking met president Trump. De kern ervan is het ‘Anti-bewapeningsfonds’. Er hangt een prijskaartje aan van $1,776 miljoen? Nee, miljarden. 1,77 miljard dollar om precies te zijn.
Waarom was dit nodig? Omdat Trump de IRS had aangeklaagd voor $10 miljoen? Nee, $10 miljard. Zijn claim concentreerde zich op het lekken van zijn belastinggegevens. Nu is de rechtszaak voorbij.
Het fonds bestaat om “slachtoffers van rechtszaken” te compenseren.
Die formulering is bewust. Onduidelijk. Gevaarlijk. Wie valt in die categorie? Het is ogenschijnlijk iedereen die op 6 januari is vervolgd. Het kan praktisch iedereen zijn.
De controlestructuur
Laten we naar de mechanica kijken.
Het DOJ verklaarde dat waarnemend procureur-generaal Todd Blanche vijf leden benoemt om dit fonds te beheren. Blanche was niet zo lang geleden de persoonlijke advocaat van Trump. De loyaliteitsband blijft bestaan.
En als Trump een lid niet leuk vindt?
Hij ontslaat ze.
Naar believen.
Er is hier geen controle. Geen saldo. Alleen de uitvoerende macht overhandigt de sleutels.
De bredere deal
Trump liep niet zomaar weg met het slushfonds.
De regering kondigde aan dat hij ook andere administratieve claims zou laten vallen. Vooral degenen die 230 miljoen dollar aan schadevergoeding eisen. De rechtszaken vloeiden voort uit het campagneonderzoek van 2016 en de daaropvolgende FBI-inval in Mar-a-Lago.
Is dat het?
De DOJ-website impliceert dat dit slechts een deel van de overeenkomst is. De rest? Onduidelijk. Maar in de politiek wegen de onzichtbare termen vaak het zwaarst. Wat zit er nog meer in de doos? Wij weten het niet. Maar wij veronderstellen meer.
Het grotere geheel
Dit is geen nieuw gedrag.
Trump pleit al lang voor discretionaire macht. Pools van geld. Controlepunten. Hij wil de mogelijkheid hebben om bondgenoten te belonen en vijanden te straffen, waarbij hij de langzame sleur van het rechtssysteem omzeilt.
Tad DeHaven van Vox zei het eerder dit jaar op zijn best. Hij beschreef het als een poging om constitutionele beperkingen te omzeilen. Om te bevelen.
Nu heeft de opdracht een bankrekening.
Geld van de belastingbetaler. Beheerd door een loyalist. Verdeeld naar goeddunken van de president.
Het is een systeem dat is gebouwd op impulsen, niet op procedures.
Afmelden
We zijn hier klaar.
Ik wil je tijd respecteren. Je hersenruimte. De nieuwscyclus probeert beide te gebruiken, en wint vaak. Mijn doel is om die bloeding te stoppen.
Als je je nog steeds verpletterd voelt door het gewicht van de dag, schreef mijn collega Bryan Walsh een stuk over het vinden van vrije tijd. Het is goed om te lezen. Het zal u misschien verbazen wat u kunt terugvorderen.
Fijne avond.
Morgen zijn we er weer.
