Dziś to cegiełka w kieszeni, ale pomysł zaczął się od nieporęcznego radia samochodowego. Telefon komórkowy lub po prostu telefon to urządzenie przenośne podłączane do sieci w celu przesyłania głosu, obrazu lub danych. To nie działa w próżni. Opiera się na publicznej komutowanej sieci telefonicznej (PSTN).
Istnieją dwa główne sposoby nawiązania tego połączenia. Systemy komórkowe lub globalna telefonia satelitarna. Większość z nas żyje w świecie komórkowym.
Dlaczego w przypadku masowego użytkownika komunikacja komórkowa jest lepsza od komunikacji satelitarnej
Połączenie satelitarne działa. Jednak w gęsto zaludnionych miastach jest to nieskuteczne. Systemy komórkowe wykorzystują technikę zwaną ponownym wykorzystaniem częstotliwości. Dzielą obszar pokrycia na nie sąsiadujące ze sobą komórki. Przy gwałtownym wzroście popytu komórki te dzielą się na mniejsze. Dzięki temu operatorzy mogą obsługiwać miliony ludzi w obszarze metropolitalnym bez utraty widma radiowego.
Komunikacja satelitarna nie działa w ten sposób. Działa na zasadzie jeden do wielu w inny sposób. Łączność komórkowa została zaprojektowana z myślą o dużym zagęszczeniu użytkowników.
Historia, o której prawdopodobnie zapomniałeś
Stany Zjednoczone rozpoczęły podłączanie nadajników mobilnych do sieci PSTN w 1946 roku. W tym samym czasie firma AT&T wprowadziła usługę telefonii komórkowej. To nie był telefon, jaki znamy dzisiaj. Było nieporęczne. Droga. Niszew.
Powszechne użycie rozpoczęło się dopiero w latach 80. To wtedy komunikacja komórkowa stała się głównym nurtem. Na początku XXI wieku takie telefony miały miliardy ludzi. Zmiana była całkowita. Przestaliśmy myśleć o nich jak o telefonach i zaczęliśmy myśleć o nich jak o komputerach. Ale główna funkcja pozostaje taka sama. Połączenie z siecią PSTN. Za pośrednictwem komórek komórkowych lub satelitów.
