Elon Musk zwaaide met een kettingzaag op het podium. Hij deed het met verve. Vervolgens giechelde hij tijdens een kabinetsvergadering afgelopen februari. Sluw. Hij beweerde dat hij “per ongeluk” de inspanningen ter preventie van ebola had geannuleerd. Eigenlijk een foutje, terwijl hij het Amerikaanse Agentschap voor Internationale Ontwikkeling doorsloeg.
Hij zag er destijds cool uit. “We hebben de ebola-preventie onmiddellijk hersteld”, zei Musk. “En er was geen onderbreking.”
Het noodlot sloeg hoe dan ook toe. Diepzinnig dus. Die bewering was nooit waar.
Op 17 mei raakte de Wereldgezondheidsorganisatie in paniek. Goed. Ze riepen een ‘noodtoestand voor de volksgezondheid’ uit. Dit gebeurt slechts negen keer. De negende was deze uitbraak. Congo en Oeganda. Minstens 220 doden. Ruim 900 verdachte gevallen. Nu al de derde grootste uitbraak in de geschiedenis.
Toekomst perfect
Ontdek de grote problemen. En de oplossingen. Twee keer per week verzonden.
E-mail (verplicht)
Door uw bericht in te dienen, gaat u akkoord met de voorwaarden en de privacyverklaring. reCAPTCHA beschermt deze site.
Maar die cijfers liegen. Het dodental is veel lager dan de werkelijkheid. Slechts een straaltje tests die dagelijks worden verwerkt. Het virus? Voor ons. Verspreidt zich snel. Ahmed Mahat, manager bij het International Medical Corps, weet dit. Dat vertelde hij aan de New York Times.
Het aantal algemeen bekende gevallen stijgt exponentieel. Sneller dan de nachtmerrie van West-Afrika uit 2014. Sneller dan 2018. Honderden waren al besmet toen ze het eindelijk merkten.
Als je stopt met zoeken
Waarom deze snelheid? Het virus helpt. Bundibugyo-soort. Zeldzaam. Moeilijker te diagnosticeren. Geen vaccin. Geen. Nog.
Ook de plaats. Oost-Congo. Op afstand. Oorlogsgebied. Gezondheidszorgsystemen geteisterd door tientallen jaren van geweren en kogels.
De kansen waren slecht. Toen kwamen de bezuinigingen.
De Amerikaanse buitenlandse hulp werd gestript. Vorig jaar. De garanties van Musk betekenden niets. Programma’s om gevallen te detecteren liepen vast. Reactie verzenden? Ook bevroren. Stat bevestigde het. Lokale gezondheidszorgsystemen zijn verzwakt. Voorraden zijn leeggelopen. De bezuinigingen hebben indirect bijgedragen. Direct rampzalig.
Het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid en Human Services heeft vorig jaar 10 miljoen dollar uitbetaald. Een daling van $33 miljoen. USAID stuurde $ 692 miljoen. Daling van $1,18 miljard.
De bewaking stierf. Identificatie vertraagd. Tests ontbreken. Verpleegsters? Weg. Beschermende uitrusting? Weg.
Jean Kaseya leidt de Afrika CDC. Hij ziet de schade. “Het is zo erg.” Hij herhaalt het. Rijke landen trokken zich terug. Mondiale gezondheidsfase verlaten. De CDC in Afrika vult enkele hiaten op. Onmogelijk om alles te vullen. Hij zegt dat niemand de ware omvang kent.
Niemand kan je de omvang van de uitbraak geven.
Uitbloeden
De VS probeerden koerscorrectie. Te laat. Vorige week hebben ze 23 miljoen dollar aan noodfinanciering toegezegd. Voor Kongo. Oeganda. De betrokkenheid van de CDC nam toe. Er is een rampenbestrijdingsteam ingezet.
Een deel van de verloren financiering keerde terug. Bilaterale deals hielpen.
Het helpt de geamputeerde niet. Je zaagt een ledemaat af met een kettingzaag. Een ‘bureaucratische kettingzaag’ misschien. Pleisters laten geen weefsel teruggroeien.
De VS trokken zich terug uit de WHO. Beleid heeft systemen gedestabiliseerd. Deskundigen zijn vertrokken. Onderzoekers zijn weg.
De zaken zullen verslechteren. De virulentie is hoog. Robert Redfield stond vroeger aan het hoofd van de CDC. Hij voorspelde verspreiding. Naar Tanzania. Zuid-Soedan. De ontwikkeling van vaccins is begonnen. Snel. Maar de uitrol duurt maanden. In het beste geval.
Werknemers spelen een inhaalslag. Het virus heeft een voorsprong.
Uren zijn nu belangrijk. We hebben weken vertraging. Nicholas Enrich stond bij USAID aan het hoofd van de mondiale gezondheidszorg. Hij vatte de mislukking onlangs samen.
Wat gebeurt er als snelheid niets betekent?
