Sony heeft de aankondiging al gedaan. 2028 zeiden ze. Fysieke PlayStation-schijven verdwijnen. Het voelde als het begin van het einde. Misschien was het echter nog maar een begin. Wat Microsoft momenteel aan het testen is? Dat zou eigenlijk het deksel van de kist kunnen zijn.
“De doodsklok.”
The Verge liet woensdag de primeur vallen. Microsoft is stilletjes bezig met het testen van een functie met de codenaam ‘Disc2Digital’. Plaats een schijf. Verkrijg het spel. Maar niet alleen op die console. De digitale licentie blijft bij uw Microsoft-account. Je neemt het mee. Spring op een pc. Speel op een handheld. Xbox Play Anywhere verzorgt de logistiek. Het overbrugt de kloof tussen het plastic in je hand en de wolk in je hoofd.
Hier is de kicker.
Als de game op Xbox Cloud Gaming staat en je een Game Pass-abonnement hebt, kun je deze rechtstreeks streamen. Geen download nodig. Bewaar je SSD voor andere dingen. De fysieke schijf bewijst alleen dat u de licentie bezit. Niets meer.
Werkt het voor alles? Nee. Xbox Series X|S-titels? Ja. Originele Xbox One-games? Meestal wel, hoewel sommige problemen hebben. Er worden geen titels genoemd in het rapport. Xbox-360? Oude Xbox? Vergeet het. Ze bestaan hier niet. Sets met meerdere schijven worden ook gescand. Consolebundels tellen mee. Als er downloadbare inhoud op de schijf staat, wordt deze meegenomen voor de rit.
Wacht maar. Hier is de vangst die ertoe doet.
Nadat u de schijf hebt gescand, werkt de fysieke kopie nog steeds. Zeker. Maar verkopen? De digitale kopie sterft met jou mee. Het migreert naar de koper. Uitlenen aan een vriend? De licentie vertrekt. Je gaat terug naar af. Het creëert een vreemde digitale verbinding met een fysiek object. Moeten we echt bijhouden waar plastic rechthoeken zich in 2024 bevinden?
Microsoft wil geen commentaar geven. Nog. Dat doen ze nooit.
Dit is niet nieuw. Soort van. In 2013 beloofde Microsoft iets soortgelijks tijdens de lancering van de Xbox One. Eigenaren zouden digitale versies van hun fysieke schijven krijgen. Ze zouden ze kunnen lenen. Klinkt leuk? Gamers hadden er een hekel aan. De berichten waren duister. Het vertrouwen verdampte van de ene op de andere dag. Het verzet dwong een volledige U-bocht af. Het momentum stokte. Het succesverhaal van de Xbox 360 stuitte op een muur.
Geschiedenis rijmt? Of herhaalt de geschiedenis zich?
Microsoft probeert het opnieuw. Andere eeuw hetzelfde idee. Maar deze keer is er geen weg meer terug. Sony sluit zijn eigen deuren. Het pad wordt smaller. Binnenkort heb je het plastic niet meer nodig. Je hebt alleen de rekening nodig. De schijf wordt een relikwie. Een sleutelkaart voor een deur die u niet meer gebruikt.
We blijven games op schijven kopen. Wij polijsten ze. Wij bewaren ze in schappen die toch al te vol zijn. Waarom doen we het? Voor het gevoel van eigenaarschap. Voor het artefact.
Als dat gevoel verband houdt met een licentie die wegspringt als je het artikel verkoopt, bezit je het dan nog steeds? Of huur je alleen de herinnering eraan?
